Saturday, February 13, 2010

खेळ मांडला

तुज्या पायरिशी कुणी सानथोर नाही,
साद सुन्या काळजाची तुझ्या कानी जाई,
हे तरी देवा सर ना ह्यो भोग कशापाई,
हरवली वाट दिशा अंधारल्या धाई,
ओवालुनी उधलतो जिव मायबापा,
वणवा ह्यो उरी पेटला......
खेळ मांडला, खेळ मांडला,
खेळ मांडला, देवा....खेळ मांडला..."

सांडली गाडीत वाहत घेतला वसा तुझा
तूच वाट दाखीवगा खेल मांडिला......
दावी देवा पैल पार पाटिशी तू रहा उभा
ह्यो तुझाच उबर्यत खेल मांडिला.....

हे...उसवल गण गोत सार
आधार कुणाचा नाही
भेगाडल्या भुई परी जिन
अंगार जिवाला जाळी
बळ दे जुंजायाला कीर्तीची ढाल रे
इन्विती पंच प्राण जिव्हारत थान रे
करपल रं देवा जलळ शिवार तरी नाही धीर सांडला
खेळ मांडला.....

Tuesday, November 10, 2009

तुम बिन


तुम बिन जिया जाए कैसे ऐसे जिया जाए तुम बिन
सदियों सी लम्बी है रातें, सदियों से लम्बे हुवे दिन
आ जाओ लौट कर तुम यह दिल कह रहा है
आ जाओ लौट कर तुम यह दिल कह रहा है
फिर शामे तान्हाये जागी
फिर याद तुम आ रहे हो
फिर जान निकल ने लगी है
फिर मुझको तदपा रहे हो
आ जाओ लौट कर तुम यह दिल कह रहा है
क्या क्या न सोचा है मैंने
क्या क्या न सपने सजाये
क्या क्या न चाहा है दिल ने
क्या क्या न अरमान जगाये
इस दिल से तूफ़ान गुज़रते है
तुम बिन तो जीते न मरते है
आ जाओ लौट कर तुम यह दिल कह रहा है
आ जाओ लौट कर तुम यह दिल कह रहा है
तुम बिन जिया जाए कैसे, कैसे जिया जाए तुम बिन

कभी कभी



कभी कभी मेरे दिल मैं ख्याल आता हैं
की ज़िन्दगी तेरी जुल्फों की नरम छाओं मैं गुजरने पाती
तो सादाब हो भी सकती थी
यह रंझो ग़म की सियाही जो दिल पे छाई हैं
तेरी नज़र की सुअहों मैं खो भी सकती थी
मगर यह हो न सका
मगर यह हो न सका और अब ये आलम हैं
की तु नहीं, तेरा ग़म, तेरी जूस्तजू भी नहीं
गुज़र रही हैं कुछ इस तरह ज़िन्दगी जैसे, इस्से किसी के सहारे की आरजू भी नहीं
न कोई राह, न मंजिल, न रोशनी का सूरज
भटक रही है अंधेरों मैं ज़िन्दगी मेरी
इन्ही अंधेरों मैं रह जाऊँगा कभी खो कर
मैं जनता हूँ मेरी हम-नफास, मगर यूंही
कभी कभी मेरे दिल मैं ख्याल आता हैं

Wednesday, July 22, 2009

फक्त बोलास.........

साधं सोपं आयुष्य, साधं सोपं जगायचं

साधं सोपं आयुष्य
साधं सोपं जगायचं
हसावंसं वाटलं तर हसायचं
रडावंसं वाटलं तर रडायचं

जसं बोलतो तसं नेहमी
वागायला थोडंच हवं
प्रत्येक वागण्याचं कारण
सांगायला थोडंच हवं
ज्यांना सांगायचं त्यांना सांगायचं
ज्यांना टांगायचं त्यांना टांगायचं!

मनात जे जे येतं ते ते
करून बघितलं पाहिजे आपण
जसं जगावं वाटतं तसंच
जगून बघितलं पाहिजे आपण
करावंसं वाटेल ते करायचं
जगावंसं वाटेल तसं जगायचं...

आपला दिवस होतो
जेंव्हा जाग आपल्याला येते
आपली रात्र होते जेंव्हा
झोप आपल्याला येते
झोप आली की झोपायचं
जाग आली की उठायचं!

पिठलं भाकरी मजेत खायची
जशी पक्वान्नं पानात
आपल्या घरात असं वावरायचं
जसा सिंह रानात!
आपल्या जेवणाचं, आपल्या जगण्याचं
आपणच कौतुक करायचं

असेलही चंद्र मोठा
त्याचं कौतुक कशाला एवढं
जगात दुसरं चांदणं नाही
आपल्या हसण्या एवढं!
आपणच आपलं चांदणं बनून
घरभर शिंपत रहायचं..